Capitol na ucho
Zapraszamy do posłuchania odcinków naszego podcastu „Capitol na ucho”. Autorką cyklu jest Teresa Drozda.
To jest podcast o teatrze, o ludziach, którzy w nim pracują, o drobiazgach, o konkretach, o smaczkach. Teatr i siebie (albo siebie i teatr) opowiadać będą aktorki i aktorzy Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu – mówi dziennikarka, znana z autorskich audycji o teatrze, piosence i literaturze.
Wszystkie odcinki podcastu dostępne są również na teatralnym YouTube.
#25 – Konrad IMIELA
Na II roku studiów zaczął grać w teatrze i grywał m.in. u Grzegorzewskiego, Jarockiego, Lupy. W szkole aktorskiej spotkał Wojciecha Kościelniaka i to było spotkanie, które zaowocowało wieloma rolami i miało ogromne, „capitolowe” znaczenie. Wielu dorastającym w latach 90-tych XX wieku kojarzy się do dziś z „Truskawkowym Studiem”, inni wspominają wciąż Formację Chłopięcą Legitymację, której był współtwórcą. Z Capitolem związany od 20 lat, od 2006 roku – jego dyrektor.
Mackie Majcher, Szatan, Piłat, Sammy Davis Jr., Grabiec, Eberhard Mock, Valentine, reżyser m.in. „Śmierdzi w górach”, „ Ścigając zło”, „Dżoba”, „Trzech wesołych krasnoludków”, „Rat Packa”, „Trzech muszkieterów”, „Polskiej Wody”, „Mocka. Czarnej burleski”, „Daisy”, twórca recitali i happeningów.
Konrad Imiela jest ostatnim bohaterem naszego cyklu podcastów, oprowadza po swoich teatralnych miejscach, wspomina i marzy.
#24 – Cezary STUDNIAK
„Artystyczny wizerunek i siła naszego teatru są w dużej mierze jego zasługą” – mówi Konrad Imiela o artyście, z którym w 2002 roku wystąpił w pierwszym spektaklu w Capitolu i z którym współtworzył legendarną Formację Chłopięcą Legitymacje. Cezary Studniak opowiada Teresie Droździe o drodze do aktorstwa i reżyserii, o rockandrollowym życiu, o tym jak inspirująca może być przyjaźń dwojga twórców, jak ważny dla teatru jest reżyser z wrażliwością muzyczną i dlaczego woli pracę na mniejszych scenach. Dowiedzieć się można też jak powstawał spektakl „przykry i nieśmieszny”, za to istotny dla wszystkich, którzy go tworzą i oglądają. Godzina z Cezim w „Capitolu na ucho” to także jazdą creepy windą, wspomnienie anarchistycznej „Śmierdzi w górach”, pojawia się Serge Gainsbourg, szatan, piosenka aktorska oraz światło, które ma niezwykłą moc.
#23 – Małgorzata WALENDA
Nim stanęła, a właściwie zawisła i zaśpiewała w „Priscilli, Królowej Pustyni. Musicalu”, pojawiła się wcześniej na Dużej Scenie Capitolu dwukrotnie. W finale Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki podczas 39. PPA i w spektaklu dyplomowym krakowskiej AST – „Co gryzie Gilberta Grape`a” podczas 40. PPA. Ostatnio – Daisy (Wałbrzych), Diva (Wrocław) i Lucy (Kraków), dała się też zapamiętać publiczności w pięknej pieśni „You have to be there” z musicalu „Kristina from Duvemåla” w „Gali Światowych Musicali II”. O chwytaniu kilku srok za ogon, o drodze przez logopedię do aktorstwa, o ulubionych teatralnych miejscach opowiada aktorka, której Peter Hedges, autor książki „Co gryzie Gilberta Grape`a” powiedział… No właśnie, trzeba posłuchać, by się tego dowiedzieć.
#22 – Helena SUJECKA
„Odważna, bezkompromisowa artystka, która każdej roli oddaje się bez reszty”, „nieoczywista, frapująca i magnetyczna” – mówi o bohaterce najnowszego „Capitolu na ucho” Konrad Imiela. Z urodzenia elblążanka, ale to w Słupsku mieszkała przez 18 lat i tam rozpoczęła swoją artystyczną drogę – jako czterolatka, od roli leśnego dziecka w „Muminkach”. O zainteresowaniach lingwistycznych i językoznawczych, magii kina, najnowszej fascynacji teatralnej, ale także o tym gdzie w Capitolu znajduje się smok, który odpowiada za efekty świetlne, opowiada barwnie Helena Sujecka w dwudziestym drugim odcinku naszego podcastu.