Gracjan Pan. Musical
Premiera: 10 stycznia 2020 na Scenie Ciśnień
Czas: 1 godz. 40 min bez przerwy
Osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, przed zakupem biletów prosimy o kontakt z Biurem Obsługi Widzów (+48 71 789 04 51).
Przedstawienie, z którego nie chce się wychodzić.
Teatrologia.info
Spektakl o potrzebie czułości, akceptacji i ekspresji, wyrażania siebie; o nieocenianiu.
Gazeta Wyborcza
Zapiski z poszukiwania szczęścia, miłości i akceptacji.
Dwutygodnik
Czułą i pogodną muzyczną opowieść o Gracjanie i jego świecie przygotował Cezary Tomaszewski. Reżyser, choreograf i performer, znany z błyskotliwych i przewrotnych interpretacji muzycznej klasyki, jest jedną z najciekawszych postaci polskiego współczesnego teatru.
W Capitolu wyreżyserował także – na Dużej Scenie – „Priscillę, Królową Pustyni. Musical”.
Każdy powrót na Scenę Ciśnień spektaklu „Gracjan Pan. Musical” budzi – oprócz uśmiechu na twarzach widzów w trakcie i po spektaklu, również głosy krytyczne osób, które deklarują, że przedstawienia nie zobaczą i oceniają dzieło artystyczne poprzez pryzmat aktywności inspirującego twórców youtubera, Gracjana Roztockiego.
Reżyser spektaklu w rozmowie z Małgorzatą Matuszewską z miarakultury.blogspot.com:
Razem z aktorami mierzyliśmy się z wizją świata Gracjana, nie ukrywając, że na początku wielu z nas miało problem z jego postacią. Musieliśmy obejrzeć dużo materiałów, dużo rozmawiać, zadawać mnóstwo pytań, konfrontować swoje lęki, uprzedzenia, ograniczenia i kompleksy, żeby odczarować pierwsze wrażenie, które Gracjan może prowokować i często prowokuje. I stało się, że nasza „podróż w gracjanizm” jest jedną z najprzyjemniejszych, jakie do tej pory przemierzyłem w pracy. Spektakl nie jest prowokacją, komunikuje się z każdym, zaskakuje. Szczególnie osoby niechętne Gracjanowi powinny go zobaczyć. „Gracjan Pan” opowiada o tym, jak pochopnie oceniamy wszystko, co widzimy, o tym, że nie interesuje nas wchodzenie w głąb. Staliśmy się maszynami do wydawania bezwzględnych opinii bez cienia pokrycia.
Aktorki i aktorzy "Gracjana" w świetnie zaaranżowanych piosenkach dają widzom oddech i radość, oferują żywą ekspresję i subtelną refleksję. Ich obecność na scenie jest zabawna, mądra, liryczna i budująca.
Autorką scenariusza jest Natalia Fiedorczuk – wszechstronnie uzdolniona artystka, kompozytorka, wokalistka, instrumentalistka, pisarka, a także animatorka kultury; śpiewa i pisze dla grupy Happy Pill, solo występuje jako Nathalie and The Loners. Za swoją debiutancką powieść „Jak pokochać centra handlowe” otrzymała Paszport Polityki.
Tomasz Leszczyński, aktor Capitolu, znakomity wokalista, kompozytor muzyki teatralnej, napisał muzykę, zajął się też aranżacją utworów Gracjana Roztockiego, i jest kierownikiem muzycznym spektaklu.
Scenografię, kostiumy, rekwizyty i projekcje stworzyli Bracia, czyli Aga Klepacka i Maciej Chorąży – duet, który współpracował z Cezarym Tomaszewskim przy licznych spektaklach (m.in. Turnus mija, a ja niczyja, Cezary idzie na wojnę, Arcytrudno dojechać na Bródno); „artyści trashowi”, bezpretensjonalnie łączący sztukę wysoką, niską, kicz i popkulturę w spójną i funkcjonalną teatralną plastykę.
Za światło odpowiada Jędrzej Jęcikowski, realizator i reżyser światła na co dzień związany z TR Warszawa, regularnie współpracujący z Komuną Warszawa. W drużynie Cezarego Tomaszewskiego od spektaklu Instytut Goethego.
Zdjęcia: Łukasz Giza
Justyna Antoniak Wysocka (gościnnie)
Paulina Jeżewska (gościnnie) / Angelika Wójcik (gościnnie)
Agnieszka Oryńska-Lesicka
Rafał Derkacz
Tomasz Leszczyński
Michał Szymański (gościnnie) / Chrystian Gilewicz-Talik (gościnnie)
Mikołaj Woubishet (gościnnie) / Jan Kowalewski (gościnnie)
scenariusz: Natalia Fiedorczuk
reżyseria: Cezary Tomaszewski
teksty piosenek: Gracjan Roztocki, Cezary Tomaszewski
muzyka: Tomasz Leszczyński, Gracjan Roztocki, Wolfgang Amadeusz Mozart, Jan Sebastian Bach, Mieczysław Kozar-Słobódzki
aranżacje i kierownictwo muzyczne: Tomasz Leszczyński
choreografia: Michał Szymański, Cezary Tomaszewski
scenografia, kostiumy, rekwizyty, projekcje: Bracia (Aga Klepacka i Maciej Chorąży)
reżyseria światła: Jędrzej Jęcikowski
reżyseria dźwięku: Bartłomiej Góra
przygotowanie wokalne: Magdalena Śniadecka, Marta Mackiewicz
charakteryzacja: Agnieszka Jasiniecka, Magdalena Chabrowska-Oleksiak, Ewa Soszyńska
asystent reżysera: Michał Szymański
inspicjenci: Wojciech Kupczyński, Małgorzata Szeptycka
suflerka: Janina Garbińska-Budzińska
W nagraniu muzyki udział wzięli:
Wojciech Buliński – perkusja
Piotr Dziubek – fortepian
Tomasz Leszczyński – gitary
Grzegorz Piasecki – gitara basowa
realizacja nagrań: Krzysztof Borowicz
miks i mastering – Wojciech Orszewski
Magda Piekarska, Dialog:
"Gracjan Pan okazał się rozpisanym na kilkanaście piosenek hymnem o miłości bliźniego, która się nie wywyższa, nie unosi, nie czerpie satysfakcji z własnych przewag, nie ocenia z góry i akceptuje każdą inność."
WięcejKatarzyna Mikołajewska, Wyborcza Wrocław:
"Postać Gracjana oraz jego niosące jednoznacznie pozytywne przesłanie piosenki służą twórcom musicalu do opowiadania o współczesnym świecie, postawach wobec inności i trudnej sztuce cieszenia się życiem."
WięcejWitold Mrozek, Gazeta Wyborcza:
"Tomaszewski z Fiedorczuk robią spektakl o potrzebie czułości, akceptacji i ekspresji, wyrażania siebie; o nieocenianiu."
WięcejAnna Łukasik, Dwutygodnik:
"To historia drogi: zapiski z poszukiwania szczęścia, miłości i akceptacji we współczesnym wirtualnym świecie."
WięcejZdzisława Fruszyńska, e-teatr:
"To sztuka o miłości, ale nie o zakochaniu, o miłości jako postawie wobec świata: ku światu."
WięcejHubert Michalak, Teatrologia.info:
"Przedstawienie, z którego nie chce się wychodzić."
WięcejDawid Dudko, Onet:
"Cezary Tomaszewski stworzył przedstawienie, które jest lekarstwem na naszych wewnętrznych hejterów, czułe i słodkie."
WięcejTomasz Domagała, domagalasiekultury.pl:
"Przedstawienie, które zachwyca swoją konstrukcją i rzemiosłem, bawi i wzrusza (momentami do łez), i co najważniejsze – zabiera nas do Gracjanlandii czyli do naszego własnego serca."
WięcejMałgorzata Matuszewska, Miara kultury:
"[Musical] jest nośnikiem szczęścia, bo nawet jeśli opowiada o poważnych sprawach, to wszyscy tańczą i śpiewają, uśmiechają się i estradowo „popisują”, ku uciesze tłumów."
WięcejRozmowa Doroty Oczak-Stach z Cezarym Tomaszewskim, Wyborcza Wrocław:
"Tworzymy fantazję inspirowaną postacią Gracjana, która bardziej opowiada o nas, czyli ludziach w dobie internetu z 2020 r., aniżeli o nim bezpośrednio."
WięcejRozmowa Magdy Piekarskiej i Grzegorza Chojnowskiego, Radio Wrocław Kultura:
Rozmowa z Tomaszem Leszczyńskim i Michałem Szymańskim.
WięcejOnet.pl
Jeśli nazwaliście go żenadą, a spektakl o nim skreśliliście przed obejrzeniem, to nie mieliście racji.