Premiera 3 lutego 2024 na Scenie Ciśnień
Orientacyjny czas: 1 godz. 30 min bez przerwy
Osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, przed zakupem biletów prosimy o kontakt z Biurem Obsługi Widzów (+48 71 789 04 51).
Spektakl dla widzów 16+
Piosenki śpiewane są w języku angielskim
W projekcjach do spektaklu wykorzystano obraz Gustave`a Courbeta “Pochodzenie świata”
„Złote płyty to spektakl jak złoto.”
Konrad Pruszyński
„Kosmicznie śmieszny i doskonale zagrany spektakl w Capitolu!”
Wyborcza Wrocław
„Sześcioosobowa obsada, fantastyczna zabawa, miło spędzony czas.”
Radio RAM
Historia Carla Sagana, słynnego kosmologa i popularyzatora wiedzy o kosmosie. W latach siedemdziesiątych dostał zlecenie od NASA. Razem ze współpracownikami miał wybrać materiały na Złote Płyty, które polecą na sondach Voyager w kosmos – materiały, które odczytają obce cywilizację napotkawszy ziemskie sondy na swojej drodze. List w butelce. List do inteligentnych istot w kosmosie, biogram ludzkości i pozdrowienia od mieszkańców Ziemi. Historia, nauka, sztuka, muzyka: zbiór najwspanialszych dokonań homo sapiens. Zadanie zdawałoby się naukowe, ale okazuje się, że duży wpływ na obrady miały relacje miłosne członków zespołu. Czy w tych warunkach możliwe będzie dokonanie najlepszych wyborów?
A nie, zaraz, nie jest wcale tak pięknie. NASA nie zgadza się na zamieszczenie na płytach obrazów nagich ludzi… Wszak to gorszące! Z historii ludzkości nakazuje ponadto wyciąć wszelkie obrazy wojny i przemocy…. Przecież kosmici mogą odebrać to jako groźbę! Telefony się urywają, urzędnicy państwowi naciskają na Sagana i przekonują, co powinno się na płytach znaleźć, a co nie. Nawet o utwory muzyczne toczą się zażarte boje – pisze Mateusz Pakuła, reżyser i autor scenariusza.
W spektaklu wybrzmiewa muzyka z lat siedemdziesiątych – przede wszystkim hity z okolic 1976 roku w aranżacjach Antonisa Skoliasa i Zuzanny Skolias-Pakuły. Scenografię i kostiumy zaprojektowała Justyna Elminowska, choreografią zajął się Mikołaj Karczewski. Autorem plakatu jest Jakub Woynarowski.
________________________________________________________________________________________________
Spektakl brał udział w 17. edycji festiwalu Boska Komedia, który odbywał się od 6 do 15 grudnia 2024.
Emose Uhunmwangho za rolę Frank otrzymała Nagrodę Aktorską. Jurorzy podkreślali: „nieprawdopodobne możliwości wokalne i wyczucie komediowego żywiołu, które wznosi przedstawienie na jeszcze wyższy poziom”.
________________________________________________________________________________________________
“Złote płyty” brały udział w 30. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.
Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej ma na celu nagradzanie najciekawszych poszukiwań repertuarowych w polskim teatrze, wspomaganie rodzimej dramaturgii w jej scenicznych realizacjach oraz popularyzację polskiego dramatu współczesnego. Konkurs organizowany jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.
W I etapie Konkursu spektakle oceniała Komisja Artystyczna w składzie: Jacek Sieradzki (przewodniczący), Dominik Gac, Piotr Hildt, Anna Jazgarska, Szymon Kazimierczak, Andrzej Lis, Wanda Świątkowska.
Realizatorzy
scenariusz i reżyseria : Mateusz Pakuła
muzyka i aranżacje: Antonis Skolias i Zuzanna Skolias-Pakuła
kierownictwo muzyczne, produkcja nagrań: Antonis Skolias
kierownictwo wokalne: Zuzanna Skolias-Pakuła
scenografia i kostiumy: Justyna Elminowska
choreografia: Mikołaj Karczewski
reżyseria świateł: Paulina Góral
projekcje video: Olga Balowska
asystent reżysera: Rafał Derkacz
przygotowanie wokalne: Magdalena Śniadecka, Karina Reske-Chojnacka
projekt plakatu: Jakub Woynarowski
W nagraniach muzyki udział wzięli: Rafał Szumny (keyboard), Jacek Długosz (gitary), Szymon Frankowski (gitara basowa), Antonis Skolias (perkusja, wokale), Zuzanna Skolias-Pakuła (wokale)
Obsada
Carl: Rafał Derkacz
Linda: Katarzyna Pietruska
Ann: Helena Sujecka
Tim: Albert Pyśk
Frank: Emose Uhunmwangho
Dick: Michał Zborowski
Media o spektaklu
Jacek Wakar, jacekwakar.pl: “Złote płyty udowadniają, że jest w Capitolu artystka absolutnie wybitna, niemożliwa do zaszufladkowania, właściwie jest to osobne zjawisko, a nie zwyczajny człowiek, parający się graniem i śpiewaniem. (…) Emose Uhunmwangho to jest jakaś – cóż począć – nieprawdopodobna kosmitka i nie dotyczą jej typowo ludzkie ograniczenia. Śpiewa jak anioł i jak szatan, aktorką jest w sensie ścisłym wielką, a w „Złotych płytach” pokazuje jeszcze, że urodziła się, by grać komedie.” Przeczytaj całą recenzję.
Magda Piekarska, teatralny.pl: „Kosmiczną love story zapisaną na odwrocie pocztówki od Ziemian dla mieszkańców dalekich planet Mateusz Pakuła doprawia dawką absurdalnego poczucia humoru. Ten fantastycznie ograny przez aktorów wrocławskiego Capitolu melanż plus smakowita stylizacja na lata 70. ubiegłego wieku sprawiają, że „Złote płyty” ogląda się z prawdziwą przyjemnością.” Przeczytaj całą recenzję.
Katarzyna Mikołajewska, Wyborcza Wrocław: „Fascynująca opowieść o manipulowaniu rzeczywistością, przekłamywaniu historii i sztucznym kreowaniu naszego wizerunku w spektaklu Pakuły otrzymała lekką, komediową formę, a całość utrzymana została w klimacie lat 70., kiedy to obradowała komisja Sagana.” Przeczytaj całą recenzję.
Dagmara Chojnacka, Radio RAM: „Aktorzy Teatru Muzycznego Capitol naprawdę mogli zabłysnąć. Sześcioosobowa obsada, fantastyczna zabawa, miło spędzony czas. Posłuchaj całej recenzji.
Konrad Pruszyński, kpruszynski.blogspot.com: „Opowieść o posiedzeniach rady Carla Sagana do spraw złotej spuścizny ludzkości wytłoczonej na płytach gramofonowych to rzecz przepełniona nie tylko genialnym humorem, cudowną muzyką, ale również niezwykle aktualnym przesłaniem.” Przeczytaj całą recenzję.
Anna Pajęcka, dwutygodnik.com: „Historia złotych płyt pasuje do zainteresowań Pakuły. Są w niej wątpliwości, amerykańska pompatyczność, pytania o człowieka – to wszystko pozwala na opowiedzenie prywatnej historii na tle wielkiej opowieści.” Przeczytaj cała recenzję.
Małgorzata Matuszewska, miarakultury.blogspot.pl: „Oglądając premierowe „Złote płyty”, śmiałam się do łez. Muzycznie jest to kapitalna opowieść, wyśpiewana z wdziękiem. Bajeczne kostiumy bohaterów oddają klimat lat 70. zeszłego wieku.” Przeczytaj całą recenzję.
Aleksandra Wach, teatrologia.pl: „Złote płyty to przede wszystkim komedia, a jej scenariusz od pierwszej sceny strąca z piedestałów skrupulatnie mitologizowany (m.in. przez NASA) obraz ludzi nauki i sztuki.” Przeczytaj całą recenzję.
Teresa Drozda, drozdowisko.pl: „Dobry spektakl powinien skłaniać do refleksji ogólniejszych – i tak jest w tym przypadku, a Mateusz Pakuła z wprawą świetnego rękodzielnika dokładał kolejne koraliki, w pewnych miejscach zawiązywał supełek, mieszał kolory, by każdy kolejny element układanki miał tu swoje właściwe miejsce. ” Przeczytaj całą recenzję.
Tomasz Domagała, DomagałasięKultury: „Napisane to jest pysznie, z klasą, prostotą, ale i szacunkiem dla inteligencji widza. Tak samo zresztą wyreżyserowane: lekko, z pomysłem, ironią i dużym dystansem do samej opowieści. Aktorzy bez wyjątku są świetni. Króluje Emose Katarzyna Uhunmwangho.” Przeczytaj całą recenzję.
Magda Mielke, Teatr dla Wszystkich: „Największym skarbem tego spektaklu – jego prawdziwym „złotem” – jest Frank w wykonaniu Emose Uhunmwangho. Jej pseudonaukowe tyrady, w których zamienia zawiłe formuły fizyczne i matematyczne w czystą poezję absurdu, to prawdziwe perełki. Scena, w której interpretuje Pochodzenie świata Courbeta jako wizualne streszczenie Drużyny Pierścienia, należy do momentów, w których spektakl osiąga swój najwyższy poziom. Ten rodzaj intelektualnego absurdu to właśnie kwintesencja teatru Pakuły.” Przeczytaj cała recenzję.
Gulda poleca: „Znakomicie śpiewająca i tańcząca obsada robi też bardzo wiele, żeby rozśmieszyć publiczność – w pamięci zostaje przede wszystkim mocna scena epickiej bójki, bardzo precyzyjnie odegrana w zwolnionym tempie.” Przeczytaj całą recenzję.
Henryk Mazurkiewicz, Miesięcznik Teatr: „Nie pamiętam, kiedy ostatni raz opuszczałem widownię w przekonaniu, że takich spektakli jak ten powinno powstawać więcej. Że właśnie tu teatr nadrabia pewne fundamentalne zaległości.” Przeczytaj całą recenzję.
Rozmowa Katarzyny Mikołajewskiej z Mateuszem Pakułą w Wyborczej Wrocław:
Historia opowiedziana w „Złotych płytach” to fantazja bazująca na prawdziwych wydarzeniach. Ja oczywiście nie mam dostępu do tego, jak te obrady naprawdę wyglądały, ale postaci przywołane na scenie są prawdziwe, a ich charakterystyki bazują na rzeczywistych bohaterach. Opowiadana w spektaklu sytuacja naprawdę miała miejsce – w 1976 roku komisja spotykała się, aby obradować. Można więc powiedzieć, że tworząc ten spektakl, startujemy właściwie z kategorii non-fiction. Ale idziemy w fantazję, wymyślamy, jak te obrady mogły przebiegać, jak się mogły rozwijać i w jaki sposób się to wszystko mogło rozstrzygnąć.
Przeczytaj całą rozmowę.
Zdjęcia
fot. Łukasz Giza
Plakat
